Wigilia bez samotności. Blisko 1,3 tysiąca osób przy wspólnym stole na MTP
Około 1300 osób zasiadło w wigilijny wieczór do wspólnego stołu na Międzynarodowych Targach Poznańskich. Tradycyjne spotkanie, organizowane co roku przez Caritas Poznań, było skierowane do osób w kryzysie bezdomności, samotnych oraz znajdujących się w trudnej sytuacji życiowej.
Jeszcze przed rozpoczęciem wydarzenia przed halą nr 6 MTP ustawiła się długa kolejka. Dla wielu uczestników była to jedyna okazja, by spędzić Wigilię wśród innych ludzi, przy świątecznym stole i ciepłym posiłku. Organizatorzy przygotowali dokładnie 1296 miejsc – każdy talerz czekał na konkretną osobę, która tego dnia nie chciała być sama.
Skala przygotowań była ogromna. Na stoły trafiło 8 tysięcy uszek, 550 litrów barszczu oraz 465 kilogramów karpia. O sprawny przebieg wydarzenia zadbali pracownicy Caritas oraz liczne grono wolontariuszy, którzy przez wiele dni przygotowywali potrawy i dekoracje.
Równolegle z wigilią na targach, wolontariusze Caritas odwiedzili także około 200 seniorów, którzy ze względu na wiek lub stan zdrowia nie mogli dotrzeć na wspólne spotkanie. Do ich domów trafiły tradycyjne wigilijne potrawy, drobne świąteczne upominki oraz życzenia – często najważniejszym prezentem była sama obecność i rozmowa.
Podczas wigilijnego spotkania na MTP głos zabrał metropolita poznański, arcybiskup Zbigniew Zieliński, który po raz pierwszy uczestniczył w poznańskiej Wigilii Caritas. W swoim wystąpieniu podkreślił znaczenie wspólnoty, zwłaszcza dla osób doświadczających samotności i wykluczenia.
Hierarcha zwrócił uwagę, że mimo różnych losów i doświadczeń życiowych, Boże Narodzenie od ponad dwóch tysięcy lat niesie to samo przesłanie – otwartości na drugiego człowieka i gotowości do pomocy. Jak zaznaczył, zaproszenie do przyjmowania osób w potrzebie nie powinno ograniczać się wyłącznie do świątecznego czasu.
Wigilijne spotkanie na Międzynarodowych Targach Poznańskich po raz kolejny pokazało, że święta mogą być czasem wspólnoty i solidarności – nawet, a może szczególnie wtedy, gdy los nie był dla kogoś łaskawy.
