Świnie traktują jak rodzinę. “Dorosłe lubią muzykę klasyczną, maluchy rocka lat 80. i 90.”

Iwona i Tomasz Kalinowscy z Wodzisławia Śląskiego są rodzicami niepełnosprawnej córki Martyny i przysposobionego syna Arona. Dla pięciorga pozostałych dzieci, które mają pod opieką, stanowią rodzinę zastępczą. Razem z ludźmi w domu mieszkają również dwa psy i knur Leon. Choć Leon nie jest ich jedyną świnią.

– Świnie są bardzo spokojnymi i czystymi zwierzętami. Czasem jesienią czy zimą, jak jest błoto, musimy wytrzeć im raciczki. Leon, podobnie jak psy, bardzo szybko zaczął załatwiać swoje potrzeby fizjologiczne na zewnątrz – chwali kobieta. Ale dodaje: – Leon waży około 100 kg, można poczuć jego wagę, jak nadepnie na stopę. Wówczas człowiekowi przed oczami przelatuje całe życie.

Weganie – Monika i Marcin Krasoniowie – sprzedali swój dom w Łodzi i zamieszkali w niewielkiej miejscowości Nowe Węgorzynko w północno-zachodniej części kraju. Tu od kilku lat prowadzą azyl dla świń, w którym obecnie przebywa ponad setka zwierząt. Nazwa miejsca – Gieniutkowo, nawiązuje do imienia pierwszej świni, którą małżeństwo się zaopiekowało, knura Eugeniusza.

– Gienio nazywany jest prezesem, bo wszystkim tutaj zarządza, latamy tak, jak sobie życzy, jest bardzo rozpieszczany – śmieje się pani Monika. I dodaje: – Jestem bardzo zżyta z tymi zwierzętami. Tak samo z psami, które też śpią z nami w łóżku. Właściwie śpimy w jednym pokoju z psami i świniami.

– W tym małym miasteczku spotykam się z większą tolerancją niż w mojej rodzimej Łodzi. Teraz, jak są spady, ludzie przywożą dla świnek jabłuszka. Jak jedziemy do sklepu, to jesteśmy mile witani. Zagadują nas, pytają o świnki – opowiada pani Monika.

– Dziś na ich wybiegu widać kratery, ale latem dziury wypełnione są wodą, mają strefę SPA. Mają kawałek plaży i się opalają – mówi pani Monika. I dodaje: – Mają też świetlicę, gdzie jest telewizor. Lubią oglądać telewizję, jest to główny punkt świńskich zgromadzeń. Prezes Eugeniusz od małego, żeby się uspokoić oglądał TVN24.

Świnki Krasoniów cieszą się dużą popularnością w sieci.

– Obserwuję je na Instagramie. Czasem staram się ich wspierać – mówi Agnieszka Woźniak-Starak, dziennikarka Dzień Dobry TVN. I dodaje: – Filmy, które można obejrzeć, pokazują te zwierzęta zupełnie z innej strony. Widać, że to nie jest kotlet z talerza, tylko żywa istota, która czuje radość i czasami smutek. Istota, która się przywiązuje, która niczym się nie różni od psów, które trzymamy w domach.

– To są fantastyczne stworzenia. Stworzenia, które czują, które mają niesamowitą inteligencję, nawet dużo większą niż psy. Zasługują na życie, one też kochają – przekonuje Karolina Pilarczyk, profesjonalny kierowca driftingowy. I dodaje: – Chciałabym, żeby ludzie inaczej spojrzeli na te zwierzęta. Staram się ich wspierać poprzez share’owanie i like’owanie i oczywiście też wspieranie finansowe, żeby pomóc w utrzymaniu tych zwierząt.

Oprócz Leona, Iwona i Tomasz Kalinowscy mają pod opieką również 11 innych świń, w większości, odebranych właścicielom za znęcanie się nad nimi. Zwierzęta żyją w miejscu, gdzie kiedyś był przydomowy ogród i trawnik.

– Kasia została przeze mnie znaleziona praktycznie na ulicy, ktoś ją wrzucił jakiemuś małżeństwu do ogrodu. Przywiozłam ją i od początku mieszkała z nami w domu. Dzieci znają ją bardzo dobrze, Kasia jest bardzo towarzyska, daje się głaskać, w przeciwieństwie do Leona, który nie ma ochoty na pieszczoty – opowiada pani Iwona.

– Traktujemy świnki jak równych sobie. Dla nas można powiedzieć są to ludzie. A ludzkie imiona łatwiej się zapamiętuje, wyrażają też osobowość świnki. Świnka bardzo szybko uczy się swojego imienia – mówi kobieta i przekonuje, że nie ma problemu z ich rozpoznaniem: – Każda inaczej chodzi, każda ma inne ruchy, każda ma inną mimikę twarzy.

– Moim marzeniem jest, żeby ludzie dostrzegli w świniach czujące istoty, które chcą żyć – kwituje pani Iwona.