"Smok ziejący ogniem" nad Francją. Po raz pierwszy w historii kraju pojawiła się chmura pyrocumulonimbus

Dotąd takie chmury obserwowano głównie podczas największych pożarów buszu w Australii i Kanadzie lub nad erupcjami wulkanicznymi. Teraz po raz pierwszy pojawiły się nad Francją.

Jak powstaje pyrocumulonimbus?

Chmura formuje się, gdy ekstremalnie nagrzane powietrze gwałtownie unosi się ku górze i styka z chłodniejszymi masami atmosferycznymi. W efekcie powstaje potężna burzowa chmura dymu, która – w przeciwieństwie do zwykłych cumulonimbusów – nie przynosi deszczu. Zamiast tego generuje własny, nieprzewidywalny system pogodowy.

W skrajnych przypadkach takie chmury osiągają wysokość 10–15 kilometrów i przebijają się aż do stratosfery. Profesora Rick McRae z Uniwersytetu Nowej Południowej Walii opisuje je jako "pełnoprawną burzę formującą się wewnątrz słupa ognia".

Dlaczego to takie niebezpieczne?

Pyrocumulonimbusy potrafią generować silne wiatry, które przyspieszają rozprzestrzenianie się ognia, a także wywoływać wyładowania atmosferyczne. Pioruny z takich chmur mogą zapalać nowe ogniska nawet w dużej odległości od pierwotnego pożaru.

Pożar staje się wtedy całkowicie nieprzewidywalny – rozchodzi się we wszystkie strony, tworząc liczne niezależne fronty. Strażacy mówią o tzw. pożarze konwekcyjnym, który sam generuje własne wiatry. Walka z takim żywiołem przypomina starcie Dawida z Goliatem.

Jedyną realną nadzieją pozostaje intensywny, wielodniowy deszcz albo skierowanie ognia w stronę naturalnej bariery, np. morza.

Eksperci nie mają wątpliwości: coraz częstsze występowanie chmur ognia to efekt zmian klimatycznych – wyższych temperatur, dłuższych susz i silniejszych wiatrów. Modele klimatyczne wskazują, że te ekstremalne zjawiska będą się nasilać.