Gene Hackman był jednym z najwybitniejszych aktorów amerykańskiego kina, którego kariera trwała ponad sześć dekad. Urodzony w 1930 roku w San Bernardino w Kalifornii, zasłynął dzięki wszechstronności i zdolności do tworzenia niezapomnianych postaci. Dwukrotnie zdobył Oscara: za rolę Jimmy'ego "Popeye" Doyle'a we "Francuskim łączniku" (1971) oraz za rolę Little Billa Daggetta w "Bez przebaczenia" (1992). Był również nominowany do tej nagrody za role w filmach "Bonnie i Clyde" (1967), "Nigdy nie śpiewałem dla mojego ojca" (1970) oraz "Missisipi w ogniu" (1988).
W trakcie swojej kariery Hackman zdobył także dwa nagrody BAFTA, cztery Złote Globy oraz nagrodę Gildii Aktorów Ekranowych. Wystąpił w ponad 100 filmach, w tym jako Lex Luthor w serii filmów o Supermanie z lat 70. i 80., a także w takich produkcjach jak "Rozmowa" (1974), "The Royal Tenenbaums" (2001) czy "Runaway Jury" (2003). Ostatni raz pojawił się na ekranie w 2004 roku w filmie "Witamy w Mooseport", po czym ogłosił zakończenie kariery aktorskiej.
Po przejściu na emeryturę Hackman poświęcił się pisarstwu, współtworząc kilka powieści historycznych z Danielem Lenihanem, a następnie publikując samodzielnie dwa thrillery kryminalne. Był również narratorem w kilku filmach dokumentalnych.
Jego żona, Betsy Arakawa, była utalentowaną pianistką klasyczną. Para pobrała się w 1991 roku i od tego czasu mieszkała w Santa Fe. Hackman pozostawił trójkę dzieci z poprzedniego małżeństwa.
Śmierć Gene'a Hackmana i jego żony to ogromna strata dla świata kultury i sztuki. Jego niezapomniane role oraz wkład w rozwój kinematografii na zawsze pozostaną w pamięci fanów i krytyków filmowych.
