Geopolityczny sztorm nad Formułą 1. Bahrajn i Dżudda pod ostrzałem – wyścigi w Zatoce Perskiej wiszą na włosku
Wojna między Stanami Zjednoczonymi oraz Izraelem a Iranem rzuca długi cień na najbliższe Grand Prix Formuły 1. Dwa prestiżowe wyścigi w regionie Zatoki Perskiej – w Bahrajnie i Arabii Saudyjskiej – stoją pod znakiem zapytania. Eskalacja konfliktu, w której Iran odpowiedział rakietowymi atakami odwetowymi na cele w krajach Zatoki, w tym na bazy amerykańskie i infrastrukturę cywilną, sprawiła, że organizatorzy muszą ważyć bezpieczeństwo ponad wszystko.
Grand Prix Bahrajnu zaplanowano na weekend 10–12 kwietnia (czwarta runda sezonu 2026), a tydzień później, 17–19 kwietnia, kierowcy mieli ścigać się na ulicznym torze w Dżuddzie. Oba kraje znalazły się jednak w strefie bezpośredniego zagrożenia. Irańskie pociski uderzyły m.in. w bazę morską USA w Manamie (dzielnica Juffair), zaledwie kilkanaście kilometrów od toru Sakhir. W Arabii Saudyjskiej ataki dotknęły m.in. obiekty energetyczne i infrastrukturę w pobliżu rafinerii – przypomnijmy, że dokładnie ten sam kompleks cztery lata temu stał się celem ataku dronów i rakiet Huti z Jemenu.
Formuła 1 wydała oficjalne oświadczenie: "Nasze trzy najbliższe wyścigi – w Australii, Chinach i Japonii – odbędą się zgodnie z planem, bo jeszcze za kilka tygodni. Jak zawsze, bacznie obserwujemy sytuację i współpracujemy z odpowiednimi służbami. Bezpieczeństwo wszystkich osób związanych z serią pozostaje absolutnym priorytetem".
Czas na decyzję ucieka w zastraszającym tempie. Chociaż do Grand Prix Bahrajnu pozostało ponad pięć tygodni, logistyka Formuły 1 wymaga podjęcia wiążącej decyzji najpóźniej w ciągu najbliższych 10–14 dni. Sprzęt, kontenery i elementy toru muszą wyruszyć w drogę statkami i samolotami z dużym wyprzedzeniem. Jeśli konflikt będzie trwał w obecnym natężeniu, szanse na rozegranie obu rund wydają się znikome.
Nawet w przypadku szybkiego zawieszenia broni i rozpoczęcia rozmów pokojowych ryzyko pozostanie wysokie. Grupy proxies, milicje czy niezależne frakcje mogą kontynuować ataki, co w oczach F1 i FIA uczyni organizację imprez zbyt niebezpieczną. Priorytet bezpieczeństwa personelu, kierowców, mechaników i kibiców jest nie do podważenia.
Straty finansowe byłyby gigantyczne. Promotorzy z Bahrajnu i Arabii Saudyjskiej płacą Formule 1 łącznie ponad 100 milionów dolarów rocznie za prawa do organizacji wyścigów. W przypadku odwołania te kwoty przepadłyby, co boleśnie uderzyłoby w budżet serii.
A co z kalendarzem? Szanse na przełożenie obu Grand Prix na później są minimalne – terminarz 2026 jest napięty jak struna. Zastępcze lokalizacje typu Portimão (Portugalia), Imola (Włochy) czy Istanbul (Turcja) brzmią kusząco na papierze, ale w praktyce organizacja eventu w tak krótkim czasie (bilety, hotele, logistyka, zabezpieczenia) graniczy z cudem. Pojawiły się też plotki o podwójnym weekendzie w Japonii (drugi wyścig po Suzuce), lecz nawet to rozwiązanie rodzi więcej problemów niż korzyści.
Na razie Formuła 1 trzyma kciuki za deeskalację. Jeśli jednak rakiety nadal będą spadać nad Zatoką, sezon 2026 może skurczyć się do 22 Grand Prix – pierwszy raz od lat bez bliskowschodniego double-headeru. Kibice z Bliskiego Wschodu, sponsorzy i promoterzy liczą godziny. Świat motorsportu wstrzymał oddech – bo w tej grze nie chodzi już tylko o najszybsze okrążenie, ale o to, czy wyścig w ogóle dojdzie do skutku.
