Przyjaciele żegnają i wspominają Piotra Woźniaka-Staraka
Znajomi zapamiętali go jako osobę uwielbiającą żarty.
Piotrek zawsze miał ochronę, z którą się zaprzyjaźniłem, bo to fantastyczne chłopaki. Ponieważ byłem od rana do nocy na planie z ekipą i ktoś przyjechał, jakiś nowy aktor, i pyta: „Ty, a gdzie jest ten Starak, jak on wygląda?”. Pokazywał na Piotrka, a ja mówię, że nie, że to koordynator kaskaderów. Jak Piotrek usłyszał, to, co mówię, był zachwycony i powiedział, żebym mówił to wszystkim, że chce być koordynatorem kaskaderów - wspomina Tomasz Kot.
W założonej przez siebie firmie Watchout Studio pozostało po nim puste miejsce. Uwielbiał swój gabinet, w którym sam zaprojektował fotel do biurka, przy którym pracował. Współpracownicy pożegnali Piotra wzruszającym wpisem, że są dumni, że mogli z nim pracować.
Był nieprawdopodobnym wizjonerem i chyba najlepszą osobą, jaką w życiu spotkałam. Kochał uszczęśliwiać ludzi, kochał spełniać ich marzenia. Pamiętam, że jak zwierzałam mu się z różnych problemów, to mówił:, „Co się martwisz, masz mnie”. Wiele osób miało w nim bardzo duże wsparcie - podkreśla Magdalena Boczarska.
Obserwowanie Piotra w życiu codziennym było wielką inspiracją. To jak kochał ludzi, świat, naturę, rodzinę, swoją żonę Agnieszkę… – wylicza muzyk Wojciech Mazolewski. Choć Woźniak-Starak podróżował po całym świecie, jego miejscem na ziemi były Mazury. Tam opracowywał nowe pomysły, tam spotykał się z przyjaciółmi. Pozostały nierealizowane projekty.
Wielka rozpacz, niewyobrażalna strata. Tym bardziej, że mieliśmy robić następny film, jego debiut reżyserski, w którym zaproponował mi rolę - mówi Zawierucha.|
Boję się, że już nigdy nie będzie tak samo. To jest koniec jakiegoś etapu. Piotrek dawał możliwość swobody myślenia i wiem, że to jest koniec epoki, że muszę być teraz o wiele bardziej dojrzały, jako operator. Choć nie ma go fizycznie, to czuje jego obecność, będę o nim zawsze pamiętał
Cały czas byłem przekonany, że to jest główna postać naszego kina na lata, na dekady. Że przy jego chęci rozwoju, pasji będą coraz większe rzeczy. Szkoda
