Jak relacjonowali w trakcie postępowania śledczy, matka wsadziła chłopca do wiadra. Następnie pojemnik przejął Jerzy G. – mężczyzna u którego M. pomieszkiwała – i zakopał chłopca w pobliskim lesie. Sprawa wyszła na jaw po tym jak policja otrzymała anonimowe zgłoszenie o tym, że M. była w zaawansowanej ciąży, a dziecka nie ma. Świadek w lesie – kilkadziesiąt metrów od domu G. – widział dół. Sekcja zwłok noworodka wykazała, że chłopiec żył po narodzinach.
Trzecia z oskarżonych Paulina S., która była świadkiem zabójstwa, została skazana na rok i trzy miesiące pozbawienia wolności za nieudzielenie pomocy noworodkowi.
Z uwagi na swoje ewidentne dysfunkcje intelektualne była najsłabszym ogniwem w całym tym ciągu zdarzeń. Oskarżeni przerastali ją zarówno wiekiem jak i doświadczeniem życiowym. Oskarżona nie chciała tego dziecka i stąd taka jej a nie inna rola. Poród odbywał się w skandalicznych warunkach i sąd nie może tego akceptować, zwłaszcza że oskarżona będąc w ciąży w ogóle nie korzystała z pomocy lekarskiej - uzasadnił wyrok sędzia.
Prokuratura nie zgodziła się z wyrokiem wobec Pauliny S.
Sąd podzielił stanowisko prokuratury odnośnie dwóch oskarżonych. Co do jednej nie podzielił stanowiska, zastosował art. 160, z którym prokuratura się nie zgadza, z uwagi na to, że kobiety wspólnie doszły do porozumienia co mają zrobić z dzieckiem - powiedziała Lidia Sperka, prokurator.
