Na jakich zasadach “trzynastka”?

31 marca upływa ustawowy termin wypłaty tzw. trzynastek. Pracownik nabywa prawo do wynagrodzenia rocznego w pełnej wysokości (8,5 proc. rocznego wynagrodzenia) po przepracowaniu u danego pracodawcy całego roku kalendarzowego. Świadczenie, w proporcjonalnej wysokości, przysługuje już jednak po sześciu miesiącach pracy.

Półroczny staż nie zawsze jest wymagany. Zwolnienie z obowiązku przepracowania co najmniej sześciu miesięcy dotyczy m.in. nowo wybranych wójtów, burmistrzów, prezydentów miast, którzy składali ślubowanie pod koniec listopada ub.r., nowo powołanych zastępców włodarzy, a także skarbników. Do wyjątkowych przypadków ustawodawca zaliczył również nawiązanie stosunku pracy w trakcie roku kalendarzowego z nauczycielem.

Prawo do trzynastki, bez obowiązku przepracowania faktycznie sześciu miesięcy, przysługuje też pracownikowi, który korzysta z urlopu macierzyńskiego, z dodatkowego urlopu macierzyńskiego, z urlopu ojcowskiego i z urlopu rodzicielskiego.

To samo dotyczy osób, które przeszły na emeryturę, zostały przeniesione służbowo lub np. zwolniono je z przyczyn leżących po stronie pracodawcy.

We wszystkich tych przypadkach wysokość “trzynastki” jest proporcjonalna do przepracowanego okresu.

Wynagrodzenie roczne ustala się w wysokości 8,5 proc. sumy wynagrodzenia otrzymanego przez pracownika w ciągu roku kalendarzowego, za który przysługuje to wynagrodzenie.