Gigantyczny meteoryt rozerwał dno morskie i zagotował oceany – odkrycia naukowców zaskakują
Nowe badania wykazały, że meteoryt, który uderzył w Ziemię trzy miliardy lat temu, wywołał kataklizm o niespotykanej skali. Skała kosmiczna, odkryta po raz pierwszy w 2014 roku, była 200 razy większa niż ta, która doprowadziła do wyginięcia dinozaurów, powodując tsunami większe niż jakiekolwiek w historii ludzkości i dosłownie zagotowując oceany.
Odkrycia te ujawnili naukowcy po przeanalizowaniu śladów tego uderzenia w Południowej Afryce.
Zespół badaczy, pod kierunkiem prof. Nadji Drabon z Uniwersytetu Harvarda, wyruszył na miejsce uderzenia meteorytu S2, które znajduje się w regionie Eastern Barberton Greenbelt. W trakcie badań, korzystając z młotów kowalskich, zebrali próbki skał, które pozwoliły odtworzyć skalę tego starożytnego kataklizmu. Znalezione ślady wskazują, że uderzenie meteorytu sproszkowało skały i stworzyło krater o średnicy 500 kilometrów.
Prof. Drabon wyjaśnia, że siła uderzenia wywołała ekstremalne tsunami, które dosłownie rozerwało dno morskie, powodując zalew linii brzegowych. Dodatkowo, energia wygenerowana przez meteoryt doprowadziła do wzrostu temperatury oceanów i powietrza, skutkując odparowaniem dziesiątek metrów wody i ogrzaniem atmosfery do nawet 100°C. Niebo pokryło się ciemnymi chmurami pyłu, które zablokowały światło słoneczne, co mogło unicestwić proste formy życia zależne od fotosyntezy.
Jednak mimo tej apokaliptycznej wizji, badania przyniosły również zaskakujące odkrycie. Dowody skalne sugerują, że uderzenia takie jak to, mogły przyczynić się do rozwoju życia. Gwałtowna zmiana warunków, takie jak wymieszanie składników odżywczych z dna morskiego, w tym fosforu i żelaza, stworzyła idealne warunki dla rozkwitu mikroorganizmów. Prof. Drabon porównała ten proces do mycia zębów – choć większość bakterii ginie, po krótkim czasie wszystkie wracają.
Odkrycia te wspierają tezę, że wczesne życie na Ziemi mogło być wspomagane przez katastrofalne uderzenia meteorytów, które dostarczały niezbędnych składników do rozwoju. Badania opublikowane w czasopiśmie naukowym PNAS sugerują, że meteoryty takie jak S2 mogły pełnić rolę swoistego „nawozu” dla wczesnych form życia, pomagając im przetrwać i rozkwitać w obliczu pozornie nieprzyjaznych warunków.
